Storythai

ใช้ไดอารี่นี้มาไม่ต่ำกว่า5ปี วันนี้รู้สึกดีมากที่มีพื้นที่เล็กๆตรงนี้ให้บ่น

ให้ระบายเรื่องที่ทุกข์ใจ.. ที่บางเรื่อง พูดไม่ได้ หรือ ไม่อยากพูด

เป็นตัวตนของตัวเองเพราะไม่มีใครรู้จักเรา ไม่มีใครรู้ว่าเราเป็นใคร อยากพูดอะไรก็เต็มที่

ตอนนี้ก็เป็นอีกอารมณ์ที่ "นอย" มาก และไม่รู้จะหันหน้าไปบ่นทางไหน ?

จะเรื่องอะไร.. ก็เรื่องเพื่อนใหม่ไง ...

เปิดเทอมใหม่ เปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ก้าวเข้าสู่รั้วมหาลัย

ทำไมหรอเดี๊ยวนี้คนเราเค้าหาเพื่อนต้องสวยรวยเก่งคุณหนูไฮโซแบรนด์เนมทั้งตัวหรืออะไร?

หรือเป็นเพราะภาคอินเตอร์? หรือเป็นเพราะเข้ากับคนยาก?

ทำไมทุกคนดูปิดตัวเองอยู่กับเพื่อนกลุ่มเดียว

ทำไมทุกคนไม่เปิดใจ ศึกษาเพื่อนใหม่บ้าง ทำความรู้จักบ้างอะ?

ชีวิตมันเปลี่ยนไปจริงๆ

รั้วสีชมพูมีแต่คนเก่งๆ ฉลาดเป็นกรด ฉันเข้ามาเรียกว่า แทบจะรั้งท้ายเลย...

เรื่องอย่างงี้ต้องใช้เวลา ฉันเข้าใจ

แต่ทำไม เวลามันเดินช้าจัง ...

ฉันยังยืนยันคำเดิมว่า ..

ฉันต้องการมีเพื่อนน้อยแต่สนิทมาก มากกว่าการมีเพื่อนมากแต่สนิทน้อยนะ

เพียงแต่ การที่จะมีหาเพื่อนน้อยที่สนิทมาก มันต้องใช้เวลาในการหาอะ

ซึ่งหายากจังเลย .. เพื่อนที่มีไลฟ์สไตล์เหมือนๆกันนะ..

เฮ้อออออ .. ใจเย็นนะฉัน

มันพึ่งเปิดเรียนซัมเมอร์มาอาทิตย์เดียวเอง

ใจเย็นๆนะ .. ใจเย็นๆ

ทุกอย่างจะดีขึ้นเอง :)*